غزل شمارهٔ ۱۷۷
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
به جان آمد مرا کار از دل خویش
غمی گشتم ز کار مشکل خویش
در آن دریا شدستم غرقه کآنجا
بجز غم می نبینم ساحل خویش
به راه وصل می پویم ولیکن
همه در هجر بینم منزل خویش
مبادا هیچ آسایش دلم را
اگر جز رنج بینم حاصل خویش
اگر کس قاتل خود بود هرگز
منم آن کس نخستین قاتل خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş