غزل شمارهٔ ۲۰۲
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
هرچند غم عشقت پوشیده همی دارم
هر کس که مرا بیند داند که غمی دارم
گفتم که فرو گویم با تو طرفی زین غم
ز اندیشه ی غم خون شد هم زهره نمی دارم
با آنکه به هر فرصت صد نکته دراندازم
هم در تو نمی گیرد چه سرد دمی دارم
گویی که چو زر آری کار تو چو زر گردد
حقا که اگر جز جان وجه درمی دارم
از انوری و حالش دانم که نه ای بی غم
وز بلعجبی گویی کین غم چه کمی دارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş