غزل شمارهٔ ۲۹۰
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
ای کار غم تو غمگساری
اندوه غم تو شادخواری
از کبر نگاه کرد رویت
در چشمه خور به چشم خواری
از تابش روی و تاب زلفت
شب روشن گشت و روز تاری
فقر غم تو ز باغ دلها
برکند نهال کامگاری
ای شربت بوسه تو شافی
وی ضربت غمزه تو کاری
داری سر آنکه بیش از اینم
در بند فراق خود بداری
گویی بی من دل تو چونست
چونست به صد هزار زاری
روزی که غم نوم نمایی
آنرا به غنیمتی شماری
با یاران این کنند احسنت
چشم بد دور نیک یاری
امروز بر اسب جور با من
هر گوشه همی کنی سواری
ترسم فردا گه مظالم
تاب ثقةالملوک ناری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş