غزل شمارهٔ ۳۰۰
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
یک زمان از غم نیاسایم همی
تا که هستم باده پیمایم همی
می کنم تدبیر گوناگون ولیک
بسته تقدیر نگشایم همی
چند باشم دروفای دلبران
چون دمی زیشان نیاسایم همی
جان و دل را در هوای مه وشان
جز غم و تیمار نفزایم همی
می روم هرجا و می جویم مراد
عاقبت نومید باز آیم همی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş