رباعی شمارهٔ ۲۶۷
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
گل روز دو عرض می دهد مایه خویش
زنهار میفکن تو بر آن سایه خویش
او خود چو ببیند پس از آن پایه خویش
در پای تو ریزد همه پیرایه خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş