رباعی شمارهٔ ۲۶۸
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
تا دست طمع بشستم از عالم خاک
از گرد زمانه دامنی دارم پاک
امید بقا یکی شد و بیم هلاک
چون من ز جهان برفتم از مرگ چه باک
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş