شمارهٔ ۳۳۱ - از بزرگی درخواست کاغذ سپید کند

زندگانی مجلس سامی در اقبال تمام چون ابد بی منتها باد و چو دوران بر دوام آرزومندی به خدمت بیش از آن دارد دلم کاندرین خدمت توان کردن به شرح آن قیام هست اومیدم به صنع و لطف حق عز اسمه کاتصالی باشدم با مجلس عالی به کام باد معلومش که من خادم به شعر بلفرج تا بدیدستم ولوعی داشتستم بس تمام شعر چند الحق به دست آورده ام فیما مضی قطعه ای از عمرو و زید و نکته ای از خاص و عام چون بدان راضی نبودستم طلب می کرده ام در سفرگاه مسیر و در حضرگاه مقام دی همین معنی مگر بر لفظ من خادم برفت با کریم الدین که هست اندر کرم فخر کرام گفت من دارم یکی از انتخاب شعر او نسخه ای بس بی نظیر و شیوه ای بس بانظام عزم دارم کان به روزی چند بنویسم که نیست شعر او مرغی که آسان اندرون افتد به دام لیکن از بی کاغذی بیتی نکردستم سواد هست اومیدم که این خدمت چو بگزارد تمام حالی ار دارد به تایی چند به یا ناسره دستگیر آید مرا اما عطا اما به وام از سر گستاخی رفت این سخن با آن بزرگ تا بدین بی خردگی معذور دارد والسلام