شمارهٔ ۱۸۷ - در حبس مجدالدین ابوالحسن
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
مدت عالم به آخر می رسد بی هیچ شک
طالع عالم نمی بینی که چون منحوس شد
احتباس روزی خلق آسمان آغاز کرد
آدمی زاد از بقا یکبارگی مایوس شد
خلق رابی وجه روزی عمر خواهد بود نه
وجه روزی از کجا چون بوالحسن محبوس شد
ای جهان را بوده بنیاد از طریق مکرمت
چون تو مستاصل شدی یکبارگی مدروس شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş