شمارهٔ ۵۴ - در حبس مجدالدین ابوالحسن عمرانی
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
آن شد که جهان لاف همی زد که من آنم
کز بوالحسنم راتبه هر روز سه مردست
زان روز که قصد فلک از غصه رتبت
در گوشه حبسش گرو حادثه کردست
بالله به نان و نمک او که جهان نیز
جز خون جگر یک شکم سیر نخوردست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş