شمارهٔ ۶۰ - دمکرات و اعتدال

مرا عقیده پیرار و پارسالی نیست خیال روی دمکرات و اعتدالی نیست ز رنگ های طبیعت که نیست جز نیرنگ مرا به دیده به جز نقش بی خیالی نیست مقام و رتبه شاهنشهان گرفت زوال ولیک سلطنت عشق را زوالی نیست به غیر تار که در پرده گفت قصه عشق کسی به بزم تو محتاج گوشمالی نیست به یار گوی که ای روح اهل دل از من به پیشگاه تو جز قالب مثالی نیست ز دست گریه چنان خشک گشت چشمه چشم که هیچ قرن چنین دور خشکسالی نیست ز گوشه گیری و از انزوا خوشم که منم دو گوش و هیچ در این گوشه قیل و قالی نیست دلم نشیمن رندان و جای اهل دل است مقام و بارگه بندگان عالی نیست پی نثار تو پوسیده جانی است مرا بدان تعارف معمول و خشک و خالی نیست ز من به غیرت و ناموس و مملکت خواهی بگو خوشیم به دوریت هم ملالی نیست ببین که خانه ایران پر است مشتی زن میا تو سرزده همسایه خانه خالی نیست