Benim Öyküm...
A
Arif Kemik
0
Altın Yaprak
Benim sevdalarım; ağır bir enkaz gibidir
Enkazın ardındaki, ölülerle anlamlaşan!
Zamanın ışıltılı gölgelerinde depreşir;
Kulaktan kulağa ses verir gibi!
Durgun bir su kenarında kendini dinlersin
Hayatın sorgularıyla kendini sınarken
Bir varsınla bir yoksun arasında
Doğum sancıları çekerken bir ana
Ölüm sancıları çeker;
Aynı anda yaşanmış bir rüya...
Yaşamdır; göçüp gitmenin kaderi
Kaderdir işte; yaşadığının göçüp gittiği...
Hülyadır işte;
Gerçekle yalanın çizdiği..!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş