Dolunay'ın Türküsü
A
0
Altın Yaprak
Tüm sesiyle çağlıyor Kızılırmak
Dolunay türküsünü söylüyor
Kemanı akortsuz rüzgarla
Bir şiir düşüyor gölgelerin üstüne
Daha bir yalın acılarım
Gözyaşın bakirliğinde
Bulutlar çıplak
Dualarımı dizmişim
Nisan akşamının gerdanına
Deli tayımın yelesine karışmış saçları
Bağrım hala karakışla sarmaşık
Boş ellerim kafa tutmuş yokluklara
Kurusa da dudağım sövmekten
Kirpiklerim zincirlemiş kendini
Dövülmemiş demir kapılara
Kilidi yok
Menteşesiz, pervazsız
Hatta duvarsız tekbaşımalıklarım
Rüzgarla savrulan ırmağımın suları mı?
Çıplak bulutların teri mi?
Esir gözlerin yakarışları mı?
Sessiz damlalar
Yoksa pişmanlığı mı döküyor
Topladığım hercai menekşeler
Dolunay'ın türküsünü dinlerken.
üç tel sazını çalıyor Kızılırmak
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş