Savaşan Büyüklere

Gök gürültüsü duruşunla Utancı vurma yüzüme soğuk gülüşümde depremler var ve yıkıntılar yarınlarımda küçük bedenin daha güçlüydü benden korkusuz, ben koca gövdemle aciz, korkak yüreğin kadar büyük olmak isterdim ah şu utançlar yok mu? size sunulan dünya yok mu? ellerimle durdurmak isterdim çocuk yap-boz oyunlarıyla vermek isterdim savaşları, küçük bir fırçanın gökkuşağından kovası olmalı Ağıt yerine kahkahalarınız boğmalı sokakları güneş gözlerine hapsolmuş oysa soğuk bedeninde saklar sıcaklığı aç gözlerini çocuk Kurşun çiy olup düşmüş gül tenine Bedenin, gömleğin, kaşın, dudağın kireç beyazı Saçlarında, yıkılan duvarın tozları Bir nefes çek barış çiçeğimden Zeytin ağacımın dalına kur salıncağını Çıkmaz sokaklarımda aç kurtuluş tünelini Kurşun rengine inat misketlerini yuvarla, gözün mavisi Ses ver çocuk Bir ananın çığlığına kar gülüşünü Bir babanın yangınına dök, üç tekerlekli bisikletteki terini Okul bahçesinde öğrendiğin şarkılarını söyle Kardeşlerin için, mermi seslerine inat Kalk çocuk. Ağır gelir o kurşun sol yanına Kan yerine boya de gömleğimde ki Şaka yaptım de,..konuş çocuk. Hesabını sor bedava hayatların. Kapalı gözlerin. Soluksuz göğsün. Beyaz görüntünde, kırmızı kırmızı sızmakta ölüm Hayat ağır gelecekti belki ama ölüm daha da fazla gelir kimsesiz düşlerine. Sen küçük melek Elinde ki elma şekerinin ucuna Kuyruklu yıldızı takıp Dünya uyurken gümüş tozlarını serp 'Barış Pırıltısı' dolsun nefsimize Hadi kalk çocuk Topacın hala dönüyor başucunda Köşebaşında bir top kalmış, kan lekeli Sahipsiz oyunlar Üç taş kimsesiz Ağlama çocuk Toprağına serpiyorum her akşam yıldızlarla, Ninnileri Sabahları seriyorum yanan yüreğimi Ahhh be çocuk... ahhhh Hadi kalk, Tüm yaramazlığınla Şaka yaptım de... Ses ver çocuk. Savaşan büyüklere hatırlat ' ÇOCUK OLMAYI'