V A K İ T...

vakit; seni gördüğümdür... çeker alır silik gamzen kirpiğinden renkleri her sabah umuda gebeyken ölü doğar çocuklarım gün seni solur yokluğunda geceler tık nefes hazin bir şarkıda öksürür aşk oysa; ıhlamur sıcağımsın... Ayaz gecelere ter damlatır sevişlerin, dilinin ucunda intiharı beklerim leyli yarısı... Atıp tutmayla, kesip biçmekle, yırtıp dökmekle yaşanmaz aşk. Gün esrarlı duvarda, bir o kadar dipsizlikte sorular...yankısı cevapsız. Kaç kadının kokusu sinmiş günahlarına! Yarının dünden muamma. Hecelere mühürlesen ismimi sanır mısın ki şiirin olurum? Neyzen olsan, nefesinde mi ağlarım? Ellerim olsan, göğsüm olsan sana mı sarılırım? Vakit; seni gördüğümdür... Söker alır kızgınlıklarım hınzır gülüşleri Her sabah sil baştan etmişken Açarım bir yaprağım daha kopuk Rengim seni solar Yokluğunda siyahlar da hercai Hazin bir şarkıda küstürür aşk Oysa; arsız çığlığımsın... Çırılçıplak güne, kan ter içinde uyanmaktır seni sevmek... yastık altında kırışmış hayallerim. Sandık lekeleri bulaşmış yüzüme, yüzüm eylül. Baş parmağımdan fırlayan misketlerde masumiyet. Elinden kurtulan balon gibi kaçarcasına adımlarım... İp ip söküldün tenimden, mevsim mevsim geçtin. Deniz düşünceliyken kırılır aklımdan geçsen Tuz beyazı yalnızlığım ...tutsaklığım bu yüzden, hırslarıma kilitliyim. Sanma ki çıkışı yok bu dar sokağın. Kapılar aralanır, silik ışıklar keser arnavut kaldırımlarını. Şehir ayaklanır sensiz! Diker kum kalelerini çalınan çocukluğum Yitik ülkelerin bayraklarını çeker uykularım Sınırları küçültürüm sen dışta kal diye Mavilere geçer tırnaklarım Rüzgarımda özgürlük marşları leyli yarısı seni gördüğümdür vakit... Ö l ü m; dönüp g i t t i ğ i m.