Endişem

Hayatın sonbaharı artık Güneş ufukta bir siyahımsı mor Korku filmlerindeki o ürpertici soğuk Caddelere,sokaklara hatta en ücra köşelere inmiş. İçimin tuhaflığı yetmezmiş gibi, Hüznü hissediyorum ufukta. Kış aylarından soğuk gecede; Sonbahar artık gülümsemiyor bana Kasetimdeki yanık türkü beni rahatlatamıyor Onca araba,insan sesi içerisinde, Hışırdayan yaprak sesleri kafamı karıştırıyor. Oysa eskiden böyle düşünmezdim, Yaşlandıkça;gönlümde yıkılan heveslerle... "Henüz gencim,baharındayım hayatın" derim bazen dolaşırım ıssız köşelerde Yinede bir boşluk yaşıyorum;eğlencelerde,düğünlerde. Eşyalar hüzne bürünmüş,evim anlamsız Gençliğimin kızaran yönleri, Hasrete dönüşmüş. Geçmişe bakıp,yarınlarımı hecelesem de Duygularım paramparça ve yırtık; Gönlümde çağlayıp,gözlerime gelen bir hıçkırık... Afakanlar bassa da inlemek; "Y A R" diye. "Ey endişelerim!Ayrılmayın,lazımsınız bana" "Sen!Her zaman ufkumda,gökkuşağı gibi parlamalısın, Nefesimin son anına kadar... Ruhuma eş,kalbime denk... SEN HÜZNE YENİLEN BU İNSANIN DERTLERİNE DERT, EY ÇİLEKEŞ...