İçimde İstanbul Ağlıyor

Hayalin değdikçe gözlerimin en ıslak köşesine Her bakışımdan biri Hasretine görüş günü yâr... İki damla asılıyor Kirpiğimin zembilinden Acıya bulanıyor tüm gülüşler Sancısı afilli... Kırılıyor sesim Sesine dokundukça K/anar gibi... Boğazımda kördüğüm hıçkırıklar Ağıt oluyor suskularıma Söylesene sevgili Ağlamakla diner mi Bıraktığın acılar? Hani çok büyük sevmiştin beni ... İçimdeki ağrıdan bu ağırlığım Ne yapsam gidemiyorum senden Yokluğunu düşürdüğünden beri Yoldaş diye yanıma Haroşa geçiyorum Sensizliğe varan tüm yolları... Adınla başlıyor Kırkbeşlik tüm plaklar Aşkın kayıp notalarında arıyorum seni... Yas tutuyor içimde Birlikte dinlediğimiz tüm şarkılar... Seni yazıyor kalem Ucu yanık kağıtlara Yıkık dökük duygular içimi sızlatıyor Aşka galip ayrılıklar... Yürek! Namluda kör kurşun Hiç mi acıtmadı seni Canım dediğin canı Kanadından vurmak... Havaya Suya Toprağa değil Yüreğe düşürdün zemheri Ah vefasız yâr... Tenim üşüyor Ruhumun sokaklarında Kaldırımlarıma sis çökmüş İçimde yanarken koskaca bir İstanbul Arkamdan ağlıyor Bir cumartesi... Metruk sevdamın ahları Küskün sevmelerime Fikrimin boynu bükük Zikrimin gözleri kör Dil ahraz Dök içini Berduşluğumun kesiğinden yüreğim Yokluğunun masasında Sensizliği sek içmek Bilir misin yâr Ne kadar zor... 'Seversem ölümüne severim ' derdim Anlasana be adam Ben sensiz ölüyorum Annen gibi Derinden saracaktım ya hani seni Ah! Canına yandığım Neden Kahrolası kollarım Boşluğunu sarıyor...