Arzu Karadoğan

Bir düşün elinde ağladıkça Aşk denen sızı Sarar yokluğunun tenini Tarifsiz dokunuşlar...…

Sevmek günahsa eğer Fikrime düşen ilk günahtın sen Yüreğimde aklanan Alın yazımda saklanan...…

Gözlerine soyunuyor gün Gözlerin şair kokulu bir nisan sabahı düşlerimi süsleyen…

Yüreğimi gömdüm ayrılığın toprağına Gözlerim yağmur rengi Gözyaşım merhametin gölgesinden bakıp Tövbeli bakışlar düşürdü…

Gözlerin tutardı gözlerimi Maviyi çalardın gökyüzümden... Bakışların düşünce…

/Yüreğim kopar Yokluğuna düğüm attığım yerden Hangi günahın diyetidir yâr bu ödenen/…

/Sesinin tınısında,gözlerinin buğusunda Sarılmıştı yürek aşka.../ Şimdi…

Yüreğimin doruğuna düşen akşam sefası Gözlerimde uyuyan aşiyan kokulu damla Ah içimde ağrıyan İstanbul sevdası...…

Gecenin rengi acı Yüreğimin ışıkları sönmüş Yokluğunun ıssız karanlığındayım...…

Şimdi yoksun... Sensiz güneşi tutulmuş sabahlara uyanıyor gözlerim Ve z/amansız gidişinin yasını tutuyor ay…

Sabrın üzengisine vurulur Yürekte sancı Dilde ah etmez feryad-ı ızdıraplar İçte kırılır elemin sesi...…

" Batınım Sen Oldun Zahirim Sensin Evvelim Sen Oldun Ahirim Sensin " Neşet ERTAŞ…

En musalla yüzlü vaktidir gecenin Kırılırken sessizliğin zembereği Leyl zamanlardan kalma gülüşlerde Sancıyor düşler...…

Şimdi yoksun... Hüzün yokluğunla eş Bil ki gözlerimin atlasında saklıyorum yüzünü Her yol senden geçiyor…

Hayalin değdikçe gözlerimin en ıslak köşesine Her bakışımdan biri Hasretine görüş günü yâr...…