Mihneti-firkat

Yokluğun s/ağır Yokluğun kör Söndürdüm içimdeki tüm ışıkları... Gözlerimden düştü ayrılık Asılı kaldı kirpiğimde düşler Ve yüzümde terki diyar gülüşler... Zamanı vurdum 12 den Gecenin ellerinde kanadı efkârım Canımın tetiğine kurşun gibi gömdüğüm aşktan Payıma düşen yara umuduma şimdi küs.... Şehrin ışıklarına astım hayalini Yokluğunu çizdim sokak sokak Kaldırımlar vuslat kırığı ... Gökten üç mevsim düştü Ayrılığın saçlarına Ardınsıra içimde kışlar biriktirdim Katre-i zemheri Beyazına saklandı gidişler Siyahında kendimi bitirdim... Sözlerim Asi Gözlerim Nil Ruhumda ç/ağlayan Fırat Akışına değmedi hiç Yürek/den/izimin... Söyle! Kaç şişede dibe vurur Kalbimdeki Kamberi sızım... Yıklıp kalır sensizliğime Gel ne olur Tut ellerimden Çöz vedanın iplerini Ruhuma düğüm atsın dönüşler Şiirler şahidimdir çok özledim seni... Gecenin perdesini çektim Sabahın penceresine kilit attı kirpikler Üzerime doğdu sensizlik Rüyaların omzunda uyudu günler Güneşin yüzü karanlık Düş yanığı.... Ayın koynuna saklanmış hasret Uykum firari.. Beni gözlerine sakla Kirpiğinde uyumak istiyorum bu gece Sonsuza dek...