Nerdesin

"...Bütün sevgileri atıp içimden,varlığımı yalnız ona verdim ben. Elverir ki, bir gün bana derinden, Tâ derinden, bir gün bana "Gel!" desin..." Ahmet Kutsi Tecer Yüreğim kanadı kırık bir serçe Hasretine konmuş Eğilmiş dalım Sensizliğim kopmuş Büküldüğü yerden... Buz tutmuş ruhumun elleri Ayaza kesmiş bedenim Aklımın gel/gitlerinde Ben yine yüreğime firarım... Tenimde zemheri üşümeleri Soluk soluğa kalmış dermanım Nefesimden düşen sonbahar sarısı Ellerimde yanan düşlerimin Kirpikleri ıslak İçimde kırık bir ağrı Hüzün karası... Yüreğimin secdesinde okunur Beş vakit vuslat Sızlar içim yarası Nerdesin... Gölgesini kaybetmiş ruhum Sensizliğin zeval vakitlerinde Tepeden bakıyor günüme ayrılık Tenimin kuytularında hıçkırıklarım Dayanmış sırtıma yokluğunun huzmesi Süzülüp sen oluyor çaresizliğime Sensizliğe inat Dokunamasam da aşkına Bendesin... Vedalar mühürlenmiş dilimde Kilit vurulmuş yürek sesime Sicilime düşmüş lâl olan yanım Seni k/anıyor Çığlık çığlığa Dilsizliğime perdesin... Gözlerimde kırılıyor özleminin ayracı Yokluğun sol yanıma hiç yakışmıyor Saf tutuyor sabrım Umutların ârâfında Bekliyor yâr lütfunu Tâ derinden bir gün bana ''Gel !'' desin...