شمارهٔ ۱۰۷۶

تو ای دو دیده بگو کز جگر چه می خواهی تمام خون شد و آمد دگر چه می خواهی ز هجر دیده یعقوب بستی ای یوسف دگر ز جان پدر ای پسر چه می خواهی ز مصر قند چه خواهی و شکر از اهواز سخن بگوی و قند و شکر چه می خواهی مرا ز تیر نظر مردمک به خون غلطید از این زیاده ز اهل نظر چه می خواهی درخت مهر و وفا داد بار جور و جفا از این نهال به جز این ثمر چه می خواهی ز دشت عشق سبکبار درگذر ای عقل به روز بادیه پرخطر چه می خواهی به سوی شهر بقا رخت بر ز ملک فنا از این سراچه پرشور و شر چه می خواهی از این سراب شتابان برو به چشمه خضر چو بحر هست بگو کز شمر چه می خواهی چو کار حشر بود با علی به روز حساب بیا بگو که ز جای دگر چه می خواهی گرفته ای شکن زلف یار آشفته بگو ز حال خود آشفته تر چه می خواهی به چشم خویش در آیینه بین رخ دلدار ببند دم ز حدیث و خبر چه می خواهی