شمارهٔ ۱۱۱۸

این چه روی است که تو ای بت ترسا داری بت و آتشکده محراب و کلیسا داری گر بهشتی ز چه هندو بچه داری به کنار ور کنشتی ز چه محراب و مصلی داری تو اگر کعبه ای ای زلف به بت سجده مکن ور بتی ای رخ در کعبه چه مأوا داری می کشی از خط مشکین رقمی بر گل تر تا که بر خون که از غالیه طغرا داری من گرفتم که بسوزی تو به یک جلوه ز دوست تو که پروانه ای از شمع چه پروا داری گر بود عشق چه فرقت ز بهار و ز خزان بلبل از رفتن گل بهر چه غوغا داری نظمت آشفته پریشان بود و شورانگیز سر سودای که برگو به سویدا داری غم بی سیم و زری از چه خوری ای درویش تو که در هردو جهان تکیه به مولا داری از گناه دو جهانت چه غم و بی عملی تو که بر حیدر و اولاد تولا داری