شمارهٔ ۱۱۹۰

خرابم کردی ای ساقی که دیوانه خراب اولی نهادی چشم را بر هم که این فتنه به خواب اولی مرا صندل به سر سودن طبیبا سودکی بخشد به دفع درد مخموران بود ساقی شراب اولی به خاک و خون تپم تا کی بکش تیغ و بکش زارم به قتل صید بسمل لاجرم باشد شتاب اولی خطا کردم به جز عشقت اگر کار دگر کردم خطایی رفته از دستم ولی دانم صواب اولی چه می پوشی به رخ پرده نه آخر آفتابستی جهان را نور باید دادن خور بی حجاب اولی بگفتم غمزه ات بی حد بریزد خون اهل دل بگفتا کار ترک است این و باشد بی حساب اولی طبیبا بر لب جانانه ام بوسی حوالت کن علاج درد مستسقی اگر شاید شراب اولی بیا و چهره کاهی کن ز درد عشق آشفته برای سکه و اسم سلاطین زر ناب اولی به درد عشق جهدی کن کتاب صامتت چی بود ترا ذکر علی آن معنی ام الکتاب اولی