شمارهٔ ۲۰۷
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
فتنه کی از قد موزون تو چالاک تر است
باده کی از لب نوش تو طربناک تر است
گرچه اهریمن جادوی بسی ناپاکست
نتوان گفت ز جادوی تو ناپاک تر است
گرچه هر جامه که پوشی به بر تو زیباست
کسوت ناز به بالای تو چالاک تر است
گرچه آلوده بود دامن ما بوالهوسان
عشق را دامن تقدیس از این پاک تر است
گفتی ای برق جهان سوز بسوزم خاشاک
نخل خشکیده ما از همه خاشاک تر است
گفتی آشفته اگر خاک شدی اکسیری
وه که اکسیر به خاک در تو خاک تر است
خاک راه علیم فخر کنم بر افلاک
کآستان درش از نه فلک افلاک تر است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş