شمارهٔ ۴۹۹
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
ساقی ز جام کشف از این راز می کند
کابواب خیر پیر مغان باز می کند
منصوروار می کشدش بر فراز دار
آن را که میر عشق سرافراز می کند
مردود هر در است و بود خار هر نظر
آن را که پیر میکده اعزاز می کند
روی نیاز ما نبود جز به کوی دوست
بگذار تا زمانه به ما ناز می کند
حاشا که رنگ و بی تو در دیگری بود
خود را اگر که گل به تو انباز می کند
دانی چه کرد با دل من لشکر مژه
با صعوه آنچه چنگل شهباز می کند
آشفته جای زلف تو گیرد زمام خسر
اطناب را به دل چه به ایجاز می کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş