شمارهٔ ۶۳۵
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
آفتاب عشق در آیینه جان زد شعاع
الوداع ای صبر و عقل و دین و ایمان الوداع
چنگ بر دل می زند چنگی ز نقش وقت شد
تا که بی مطرب درآیم صوفی آسا در سماع
ساقی از جام حقیقت صندلی باده بیار
کز خمار این هوسناکی به سر دارم صداع
کسوت فقرم بده درویش صاحب منزلت
تا کنم این جام های عاریت را انتزاع
جلوه ای کن در درون سینه ای نور علی
تا ز بام کعبه دل افکنی لات و سواع
وقت خوش مستی بود بیت الشرف کوی مغان
زآفتاب جام ساقی خوش گرفته ارتفاع
تا به کی آشفته از زلف و خط خوبان حدیث
صفحه دل را بشوی از خط تعلیق و رقاع
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş