شمارهٔ ۶۶۰

مدعی تا چند می پرسی تو از اسرار دل چشم تر افکند بیرون نقطه پرگار دل رشته زنار بگسستی ولی بت در بغل گر توانی بگسل ای جان رشته زنار دل شاهد معنی بود بی رنگ آیینه بیار زرد و سرخ و سبز دان از پرده زنگار دل پرتو رحمن نتابد در درون سینه ات تا که داری نقش شیطان بر در و دیوار دل وصل جانانت میسر نیست جز ایثار جان جان نخواهد صاف شد الا به استظهار دل هرکه از نفس و هوا بگذشت و بیرون شد ز تن پای تا سر جان شود بی شبهه برخوردار دل غیر نقش مرتضی اندر درون پرده نیست لاجرم گر پرده برداری شبی از کار دل تا به کی آشفته گوشت وقف موسیقی بود گوش جان بگشای بر الحان موسیقار دل عقل موسی و قبس عشق است و سینا سینه اش نور سینا نیز باشد پرتوی از نار دل