شمارهٔ ۷۲۸

چون خال هندوی تو بر آتش نشسته ایم سوزان ولیک تازه و تر خوش نشسته ایم برد و سلام خواند بر او جبرییل عشق در باغ چون خلیل و بر آتش نشسته ایم رد و قبول در کف صورت نگار و ما چو لعبتی به کاخ منقش نشسته ایم عشق تو آتشی است پی امتحان و ما اندر خلاص چون زر بی غش نشسته ایم مست شراب رنجه ز درد سر خمار ما از شراب عشق تو سر خوش نشسته ایم قومی کنند بر سر دنیای دون نزاع ما فارغ از نزاع و کشاکش نشسته ایم آشفتگی ما چو ز سودای زلف تست مجموع خاطریم و مشوش نشسته ایم تا رایض است مهر علی چرخ رام ماست نشکفت اگر به توسن سرکش نشسته ایم ما زر نه ایم لیک خود از معدن زریم پهلوی زر ناب چو مرقش نشسته ایم