شمارهٔ ۸۷۹

ای ز سنبل پرده بسته بر سمن وی رطب آورده از سرو چمن از سمن هرگز بنفشه سرزده یا شکر داد است سرو سیمتن موسی ار پروانه ات گردد رواست شمع طور آورده ای در انجمن طالب کعبه نداند پا ز سر عاشق صادق نخواند جان و تن چون بشیر از مصر می آید مرا بشکنم امشب در بیت الحزن آب آتش گون بده پرده بسوز از تن خاکی حجابی برفکن در ره عاشق نگنجد بحر و بر در حدیث عشق نبود ما و من چیست آن لعل لبان عین الحیان چیست چشمان سیه ام الفتن دیده ای بلبل به رنگ و بوی گل گل شنیدی صاحب صوت حسن با چنین آواز دلکش بذله سنج در مدیح پرده دار ذوالمنن شاه مردان شیر یزدان مرتضی میر اژدر در شه خیبرشکن مرده از شوقش برآید از لحد رستم از بیمش بدراند کفن داورا امکان خدایا حیدرا وارهان آشفته را از قید تن تا پذیرد عذر عصیان مرا آورم پیشت حسین و هم حسن