شمارهٔ ۹۹۷
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
گر نه ای چشم سیه بهر شکار آمده ای
تیر مژگان به کف از بهر چه کار آمده ای
دل نشینی عجب ای ناوک مژگان پیداست
کز کمان خانه ابروی نگار آمده ای
به تماشای گل و سرو و سمن حاجت نیست
کز خط و چهره و قد رشک بهار آمده ای
آه عشاق نکرد ار رخ تو گردآلود
از چه ای آینه پنهان به غبار آمده ای
از کمینی که کشی سلسله ای را به کمند
از چه ای سلسله زلف قطار آمده ای
همه پیوسته به هم بار تو از مشک و عبیر
مگر ای قافله از چین و تتار آمده ای
فتنه دهر ندانم ز چه بالا بگرفت
گر نه ای فتنه آفاق سوار آمده ای
نبود چون تو گلی در همه گلزار جهان
حیف و صد حیف که هم صحبت خار آمده ای
محتسب کرده کمین در گذر میخواران
از چه ای چشم بگو باده گسار آمده ای
نیست جز در سر آشفته به سودای بتان
این چه می کز اثر او به خمار آمده ای
رفع دردسر عاشق نکند جز می عشق
خاصه آن عشق گلی کش تو هزار آمده ای
مگرت دست بگیرد ز کرم شاه نجف
که تواش در همه جا مدح گذار آمده ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş