Dem Vurup Dolaştı

Dem vurup dolaştı şem-e pervane Kül eyledi vücudumu nar aldı Bir bade içirdi çeşmi mestane Aklımı başımdan nazlı yar aldı Ebrular yay olmuş kaşları keman Düş oldum aşkına el aman aman Bağban oldum dost bağına bir zaman Taze bitmiş goncalarım har aldı Yeridir de deli gönül yeridir Vefasız dost olan ömür çürüdür Bir ah çeksem dağı taşı eridir Şu dertli gönlümü ahuzar aldı Coşunada deli gönül coşuna Çok hal gelir aşıkların başına Meğer dost demişim boşu boşuna Güvendiğim dağları da kar aldı Daimi'yim dönmez gider yolunca Gönülde şad olur dostu bulunca Mürşidi Kamile yakın olunca İşte henüz bahçelerim gül aldı