Müstezat

Âşığa aşkın âteşi gör ne yaradır Derde çaredir Aşkı olmayan beyvâne bey bîçâredir Amma âvâredir Her kimde ki lâ görünür ilm-i ibâre Feyzi idâre Halledemez kelâmını yüzü karadır Fikri mudaradır Yağma etsen âşık bâğını yâdân olmaz Fikrine salmaz Çünkü anın iştiyâkı âhi peridir Meyli zâredir Her kim ki sahiptir olur kendi özüne Gitmez izine Elbette o gûşların arzusu zâredir Sanma ki hâredir Çünkü anın fi‟ li bozuk dek ü dubaradır Cismi mâredir Yüzleri dost özleri düşmânına aldanma Ne derse kanma Yâr için cân fedâ edip sakın usanma Gayriye yanma Gayriye gönül verirsen yâr nicedir Mülkün ordadır Kazâ-i Narman bize dünyâlık mekân Tenhaya diken Sabâvetim Hüseyin‟ dir mahlâsım Sümmân Pederim Hasan Bunca müddet geçirdiğim Samikaledir Kale ibaredir Tevellüdüm seksen sekiz ondan sonradır Meslek şuâradır