Olmaz

Tövbekâr ol gönül, tarikten çıkma, Namertten şefaat şifadar olmaz, Eylik eyle, sakın bir gönül yıkma, Görüşme kötüyle onda ar olmaz. Dinleme dünyanın kıyl¬-ü kalini, Düşürme üstüne el vebalini, Gözetle kâmilin bir kemâlini, Zira böyle kişi bahtiyar olmaz. Namertler içinden hicret et, durma, Yapacağın hayrı kimseye sorma, Kişizadelikle kendini kurma, Mezar taşı ile iftihar olmaz. Hisse menet ol kâmillerin sözünden Başka yoktur, kazan özü özünden, Evlat düşse atasının gözünden, Hüda razı olup berhudar olmaz. Yürüyüp meydanda hışma gelenler, Evvel tövbe edip pişman olanlar, Ta ezelden sana düşman olanlar, Sakın teslim olma, kafadar olmaz. Münafığın yeri her dem nar iken, Düşman olsa korkma, Mevla var iken, Bir adamın ezel vakti var iken, Sonu yoksul olsa, gözü dar olmaz. Yoksulluk dediğin ömürü söker, Katranı kaynatsan, olur mu şeker, Cinsi bozuk adam cinsine çeker, Aslı karademir, gevherdar olmaz. Seyreyle dünyanın her bir halini, Gönül kazanarak yap kemalini, Zinhar alma sakın elin dulunu, Gönlü havadadır, vefadar olmaz. Laf edüp âlemle varın söyleme, İşin uygun diye karın söyleme, Her olur olmaza sırrın söyleme, Şimdi insanlara hiç karar olmaz. Sözü geçmez bir mecliste gedanın, Bahtı kara olur vatan cüdanın, Sonu karanlıktır haram-zadenin, Çalıp çırpma ile kisb-i kar olmaz. Sümmani ah edüp sararıp solma, Gelen Allah’tandır kimseden bilme, Sevilen bir yere çok gidip gelme, Kesilir muhabbet itibar olmaz.