شمارهٔ ۳۳۷
ا اسیری لاهیجی
0
Altın Yaprak
ما سال ها به کوی ملامت دویده ایم
راه سلامت همچو ملامت ندیده ایم
حرص و امل چو رهزن راه طریقتند
ما رخت دل به ملک قناعت کشیده ایم
مفتی اگر ز راه خرد می رسد به جان
ما از طریق عشق به جانان رسیده ایم
از جام وصل مست مدامند جان و دل
تا ما به کوی میکده خلوت گزیده ایم
از عقل و زهد خشک بشستیم دست دل
تا جرعه ز باده عشقش چشیده ایم
آشفته گشته ایم و پریشان و بی قرار
تا از نسیم زلف تو بویی شنیده ایم
مرآت روی اوست اسیری همه جهان
ما عکس حسنش از همه ذرات دیده ایم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş