شمارهٔ ۳۶۰

ای عاشقان ای عاشقان من عاشق دیوانه ام در عشق و در شوریدگی در کاینات افسانه ام از ساغر و پیمان مگو امروز با ما کز ازل مست شراب عشق او بی ساغر و پیمانه ام مست شراب وصل او دیدیم ذرات جهان از جام وصل او نه من تنها کنون مستانه ام جان و دل غم پرورم تا آشنای عشق شد از عقل وز علم و عمل یکبارگی بیگانه ام تا خانه دل کرده ام خالی ز یاد غیر او در خلوت و در انجمن دایم به او هم خانه ام ای محتسب در حق ما تا کی گمان بد بری من مست چشم اوستم نه از می میخانه ام تا حسن رویش دیده ام تابان شده چون مهر و مه در تاب نور او چنین شیدایی و دیوانه ام گر گنج اسرار یقین خواهی که یابی بی گمان گو صدق پیش آر و بجو اندر دل ویرانه ام تا جان به عشق مغبچه زنار ترسایی ببست همچون اسیری دایما در کفر و دین مردانه ام