شمارهٔ ۴۴۴

ا اسیری لاهیجی
0 Altın Yaprak
جهانرا حسن رویت داد آیین عدم را گنج هستی کرد خودبین چو نور مهر عالم سوز رویت عیان آمد نهان شد ماه و پروین به تعلیم غم عشق تو گشتم بفن عاشقی مفتی در دین چه عشق است این که در عمری ز شوقت نیامد عاشقانرا سرببالین چنان محوم در انوار جمالت که نه تلوین میدانم نه تمکین فراغت از دو عالم داد عشقم کنون پروای آنم نیست یا این اسیری شد چنان مست می عشق که جز مستی ندارد هیچ آیین

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.