شمارهٔ ۶۲

چون مظهر حسن تو رخ ماه رخانست میل دل عاشق به رخ ماه رخانست چون شاهد حسنت همه جا جلوه گری کرد هرکس به جمال تو ز جایی نگرانست بر جان جهان ز آتش سودای تو داغست وز مهر رخت در دل هر ذره نشانست تا دید دلم مهر جمال تو ز ذرات زان رو همه دم واله و شیدای جهانست از عربده غمزه ات ای شاهد رعنا در کوی خرابات عجب شور و فغانست از جام تجلی الهی همه مستند گر سالک اطوار و اگر پیر مغانست مایی و تویی بود حجاب رخ جانان ورنه ز همه کون و مکان یار عیانست تا مست می عشق تو گشتند دل و جان این بیخود و دیوانه وآن جامه درانست کو عاشق دیوانه ترا همچو اسیری در عشق تو او نادره دور و زمانست