Sonrası
A Aslı Durak
0
Altın Yaprak
sığınmadan önce unutmanın büyüsüne
yaldızlıyorduk yalnızlığımıza konan kuşları
yeni yetmeliğimizi büyütüyorduk
birbirimizin ellerinde
ardına bakmamalıydı kadın
çağlayan olup akmalıydı uçurumundan
nasıl sınanırdı yoksa
o çok korunmaktan kabuk tutan duygular?
sonrası kırık bir ayrılık
ustalıkla alçılanmış bir yürek
ve yarısı yanık bir anı..
gözlerde tanış küller kaldı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş