Ankara, Sen Ve Hasretin

Şimdi senden de yorgunum Senin yokluğun kadar eskidim Bıraktığın hatıralarsa antika oldu Artık gelsen de bir nebze ilaç olsan Geç kalmışız tren istasyonlarında Gürültülü tren yolculukları sonrası Yorgun düşmüş bütün düşünülmüşlükler... Ankara kadar ayaza kesmiş yüreğim Demetevler yolu üzerinde Dolmuş duraklarından birinde seni beklerim Yağmur yağmış caddeler ıslak sırılsıklam Yerdeki su birikintisine düşmüş silüetim Üşüyorum bak titriyor ellerim, Sense hala tren garındasın Haydarpaşada Kaçak yolcu gibi bekliyorsun Vagonlardan birine sığınmaya Hadi ama ayaza kesiyor üşümüşlüğüm Ankara soğuk ve titrek bir sabahı yaşıyor gene Sen Horasandasın tren garında Kaçak bir yolcu gibi bekliyordun Mamaktan geçiyor şimdi sen yoksun eskimiş sokaklarda Neredesin bilmiyorum hangi şehrin hangi garındasın Yok, yok bu böyle olmayacak iyisimi bir ateş yakmak Teneke içinde üç beş oduna hasret kalmak Hem Ankara seni barındırmaz bu soğukluğunla Bak benim silüetim yerdeki su birikintisinde Sense belkide Ağrıda balıklı gölde unuttun silüetini Artık soğuk Ankara'ya düşmeli bir sıcaklık Ellerinin ellerimde bıraktığı o buğu gibi Gözlerinle bakarken sanki bir ateş topu atardın ya; İşte öylece ısıt her yanımı sevdiğim... Artık gel kaçalım şu başkent sendromundan Politik gülümsemeden, Ben özledim seni hayatımın başkenti... Sen nerdeysen benim başkentimsin Belki Ağrının titrek sokaklarında titriyorsun Voltalarını ezberledi parke taşı sokaklar Sense kaç taş olduğunu bilirsin Cumhuriyet caddesinde Ezberimsin benim nasıl bildiysem kendimi yemin ederim Hadi artık bin bir trene her nerdeysen Uzak tuttuğun bedenini yanıma getir Sarayım hasret kaldığım seni çekeyim bir nefes gibi Ezan sesinde bir sabah kapımı çalsanda olur Kapıyı vuruşundan tanımazsam namerdim...