Ne Oldu Can

Savrulup gitmişiz rüzgara karşı Harcanıp yitmişiz sevdaya yirmi ekimde tarih yazılmış Ağlamak yürek yarası zindan karası,Sevdamsa puşt zulası! Sevginin adı menfaat olmuş Canım dediklerim hep sırtımdan vururmuş Senki delikanlıydın merttin Nasıl böyle acizleştin,yüreksiz oldun Benmiydim..kör olan senmiydin namertlik çukurunda boğulan Vururulurmu.. Vurulurmu bir insan başkasıyle böylede vurulurmu Kurşun alnıma saplansa yüreğim böyle parçalanmazdı Sözler kurşundanda beter olmuş.. Keşke... Keşke tanımasaydım seni böyle çaresiz ,viran olmazdım. Seni bu kadar gözümde büyütmüşken .... Bense soluksuz kalmazdım. Bitirdin talan ettin umutlarımızı Yitirdik sevda tomurcuklarımızı Umarım mutlusundur.. Çektiğim ızdırapların kuyusunda umutlusundur Üzgünüm... Üzüntüm yıkılmışlığını,küçülmüşlüğünü ,acizliğini görmekten Senki koca çınardın devrilmeyen Türküydün,şiirdin susturalamayan Türküler ölmes bilirdim demekki sen sadece benim için türkümüşsün! Susturuldun...devrildin yüreğimle beraber Şimdi gözlerimden akan her damla kendime... Ne gaydırı gırtlak dostu can bilmek,cana can olmak.. Anlamadın... Senki emeğimizi alacağız dersin hala Senki akan her gözyaşının ,seni yücelten duyguların emeğini veremiyorken. Hala çırpınıp durursun balık gibi Kaldır yüreğini başınıda gör Etraf çiyan,çakal dolu ve sor neden böyle yıkıldık,buna kimlerdi sebep Duyarsızlık,duygusuzluk bedenini sarmış Vahşi dağların koca çınarı ,dünyam yıkılmışlığını görmesin Ben yine güneşim her sabah dağımın ardında doğacağım.. Işığım yüreğimdeki acım olsada.. Kahrolmuşum,kaybolmuşum belirsizliğin ardında belki Sayki hiç yaşamadım ve hiçte ölmedim Bir ışıktım süzüldüm geçtim...