شمارهٔ ۱۱۶
ح حکیم سبزواری
0
Altın Yaprak
جدا شد از بر من یار گلعذار دریغ
دریغ از ستم چرخ بیم دار دریغ
نمود ساکن بیت الحزن چو یعقوبم
ربود یوسف من گرگ روزگار دریغ
چمن شگفت و مرا عقده ز دل نگشود
گلی نچیدم و بگذشت نوبهار دریغ
معلمی که ورق پیش من نهاد آغاز
نوشت بر سبق من نخست بار دریغ
میان دایره غم چو نقطهایم اسرار
تمام عمر گذشتی بدین مداردریغ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş