شمارهٔ ۱۳۲

ح حکیم سبزواری
0 Altın Yaprak
شد وقت آنکه باز هوای چمن کنم آمد بهار و فکر شراب کهن کنم حاشا که با جمال جهانگیر عارضت نظاره جانب گل و برگ سمن کنم در دوزخ از خیال توام دست میدهد دوزخ بیاد روی تو گلشن شکن کنم بهر نثار مقدم تو هر دم از سرشک دامان خویش پر ز عقیق یمن کنم تا دیده ام من اهرمن خال عارضت بر آن سرم که سجده بر اهرمن کنم ز اسرار خویش آگهی اسرار را دهم چون با خود آیم و سفر از خویشتن کنم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.