Nostalji

A Atila Altınok
0 Altın Yaprak
Gece vurmuş uykuyu gözlere Ay kapatmış ışığını gökyüzüne Rüyalara girmiyor artık Bir esmer güzeli... Aşk, hasretmiş kıza; oğlan bilmiyor Hayal düşmüş suya Derinlere inilmiyor Çıkarmak isteyen kim Şimdi kalpler böyle şeyler bilmiyor. Masallarda kalmış iki sevda Para sesinden başka ses işitilmiyor... Horozlarla uyanmak mazide kaldı Kuş cıvıltıları yok Köpekler bile artık havlamıyor. Taş plaklarda takılı kalmış klasik müzik; Şu heykel "Dede efendi" den aşina sanki Onu dinliyor... Köşe başlarında bekçi düdükleri Odalara sesleniyor Korkular belik pürçük Kaçışmışlar kaf dağının ardına... Ak memesinden süt emzirir çocuğuna bir ana Hormonsuz büyür dalında tomurcuk Takvimlerde rakamlar mı şaşırdı Yoksa benim kafam mı... Nerden geldi yine aklıma çocukluğum!. Bir deniz dalgasıyla gidenler geldi Lodos tuttu ellerimi bırakmıyor. Sevgi dallarda çiçek Beklemek tomurcuk Zaman gözlerimde yorgun; Ben olamam ki senin gibi, a çocuk... Sene ikibiniki aylardan ekim Gidemem ki ben o kadar sene geriye Keşke gidebilsem... O zaman gösterirdim sana; Dalı-çiçeği-sevmeyi Bir anne memesinden akan sütün Sıcaklığını, mutluluğunu Nasıl emildiğini. Ama hiç beceremedim şimdiye dek Gülmeyi-ağlamayı-sevmeyi... Ben unuttum çocukluğumu; Sen de zaten bilemezsin Tomurcukken ölmeyi...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.