Ayrılıklar Da Usta İşidir

Gidişin var ya gidişin, içimde bir derin yaradır, usta işi Oysa, her daim ayrılıklar yaşardım, belki de çırağı idim sevdalanmanın Bir tek sözcüğün arkasına takılıp, Ferhat ile yarışa durur, yağmurlarda ıslanır, sokaklarda kaybolurdum Sokaklarda rüzgarlar vardı sessiz sakin rüzgarlar, yaprakları kımıldatmayan Ayrılıklar yaşardım, çırağı idim sevdalanmanın Çocukluğa benzeyen sevdalar ki, akşamların çabuk olduğu yirmi dört saat ve dört mevsime büyük gelen çırak işi sevdalar O çırak sevdalardı, her zaman bir parça hüzün ekleyen bakışlarıma Oyun oynarken düşmüş de, dizim kanamış gibi, Yanaklarıma yapışan gözyaşları çabuk kurur, kanatmazdı içimi ayrılıklar Çırağı idim sevdalanmanın Gidişin var ya gidişin, içimde bir derin yaradır, usta işi Bir salaş balıkçı kahvesine oturmuş, akıntısına kapıldığım sevdayı ve ayrılığını yazıyordum beyaz kağıtlara Dışarıda bulutlar, hüzün üstüne hüzünleri bindirmiş savruluyorlardı Rüzgarlar vardı deli dolu, Bir göğüs bulamayınca sığınacak, dalgasında savruldum rüzgarların Yirmi dokuz harfin yetmediği, otuzuncu harfle peşine takılıp sözcüklerin, akıntısına kapıldığım sevdanın ayrılığını yazıyordum Bu ayrılık var ya bu ayrılık, beşinci mevsimde yağmur bırakmaya başladı kirpiklerime Gidişin var ya gidişin, içimde bir derin yaradır, usta işi Şimdi arsız yaralarla kaplıdır bedenim