Çık Git Yalnızlığımdan

bir tohum gibi büyütürken seni içimde durduk yerde nedensiz gidişini yaşarım yeni baştan iskambil kağıtları kadar kolay yıkıldık arsız gülüşüyle baharımı hırsızlar çaldı temmuz sıcağında eylül yağmurlarına yakalanıp ıslandık kaldırımlar kadar yaşlı ve yorgun şimdi yüreğim kara bulutlar gibi çökerken gece odama özlem yağmurlarında sağanaklar içindeyim dilim suskun şiirlerim öksüz ve bir unutulmuş şarkıdır sevdamız artık geldiğinde yakma ışıklarını odamın yürek acılarımı topladığım göz yaşlarımı görme istemem hadi ışıklarını söndür gecenin ve çık git yalnızlığımdan