Deniz Med Cezir Sarhoşluğunda

Gidişinle Suskunluğumu haykırdım geceye avaz avaz Kendi sesime yabancı Kendime yabancı Aynalara emanet gözyaşlarıyla sokaklardayım Sokaklara yabancı Gece sessiz Gece suskun Sokaklardayım. Yolunu şaşırmış, yol bilmez yolcular gibi sokaklardayım Geceye yabancı Deniz sessiz Deniz suskun Deniz med cezir yorgunu Deniz med cezir sarhoşluğunda Gidişin Durgun suya düşen bir sonbahar yaprağı kadar Çizik açmaz yüreğimde desem de inanma İnanma Kabuk bağlamayan yeni bir yara gibi kanar durur yüreğim Gülüşün güle benzer, gözlerin gül bakar Benim kirpiklerimde tomurcukken kuruyan güldür ağlayışlar Gidişinle Önce aynalar kırıldı, sonra yüreğim Biliyorum Çekip gitmek vardı herkese ve her şeye Ne kadar uzağa olursa o kadar uzağa gitmek Dönmeyi düşünmeden. Bir kez dahi arkaya bakmadan Yapamadım, yapamam Gitmiş olsan da Soluk alır gibi seninle yaşamak varken, ben senden gidemem Gidemem...