Gidiyorsun

A Atila Işık
0 Foglia d'Oro
Gidiyorsun 'Neden' diye soruyorum, konuşmuyor susuyorsun Ölü kuşlar toplanıyor yağmur kaçağı ölü kuşlar. Saçak altlarında yuvasız kuşlar Onlar ki, unutulmuş istasyonlarda raylarına mahkum yalnızlıklar gibi sıralanmışlar Oysa, her yağmurda martılara özenir, sevda taşırlardı kanatlarında Yeni boşluklar ekleyip yüreğime,sessiz sedasız gidiyorsun. Git Gidiyorsun Tutunduğum ne varsa yerinden kopuyor, bakıyorsun Ağustos üşürken yalnızlığında, boşuna ateşler yakıyorum Kırağı düşüyor umutlarıma Mevsimler değişmiş, günler yalnızlık yorgunu Çiçekler dalında kuruyor ki, tomurcuğa dururdu ilk yaz sabahlarında Bir ses bir nefes olmadan yanımda, böyle bir başıma bırakıp, gidiyorsun. Git Gidiyorsun Çığlığımı ekleyip vedalara küçülürken, büyüyorsun Keskin tarafı dokunuyor bıçakların Yüreğime, erken tükenen sevdanın kırıntıları ile yeni yaralar ekleniyor Siyaha tutkun gecelerin sabahsızlığında arkana bir kez dahi bakmadan, gidiyorsun. Git Gidiyorsun Gidersen ölürüm sanıyordum, bak hala yaşıyorum Yaşıyorum

Aggiungi una traduzione di questa poesia ·

Vota questa poesia

Non ancora votata

Tocca una stella per votare da 1 a 10

Commenti

Devi accedere per commentare.

Accedi

Questa poesia non ha ancora commenti. Scrivi tu il primo.

Usiamo i cookie per offrirti una lettura migliore. I tuoi dati sono trattati secondo il GDPR e la legge turca sulla protezione dei dati; quali cookie permettere lo puoi cambiare quando vuoi.