Aşk/sızım

ağrılı günün incinen yağmurları dökülüverdi içime kapalı pencerem ve örtük perdelerim sımsıkı şakağıma dayanmış bir tetik ucunda inledi dilimden dökülen aşk sersefil sürünüyor kaldırımlarda ne çok basılıp geçiliyor üzerine kınından çekilmemiş sözlerim derin telaş içinde deli bir sürgünde başıboş…yapayalnız saatlerin sessizliği vurduğu anda koyuveriyor haykırışını gözler itilmiş bir direnişin son isyanlarındaki başkaldırışı ile ıssız bir sızının gürültülü can yakışı çivileniyor yüreğe vahşice kızıl bir serzenişte suskunluk zehrini belleğime kazıdığım sevdaya düşmüş şarkıların içinde yok hiçbir izi aşkın bundan böyle yok izin..izimiz…yitiklerdeyiz kıyılarıma vuran sevdaların çalınmış tümü ve satılmış pazarlarda kimsesizliğin moru çalıyor artık kuruyor yatağım sana akarken kırık bir cam parçası var yüreğimin tam ortasında yanıyor canım ki yandıkça aşk…sızım biteviye…aşksızım