Ayrılık Olmadan Anlaşılmıyor Aşk

ardına düşen her duygu sağanak bir esrikliğe davet nisan yine oyun oynuyor baharın ilk demlerinde leylakların kokusunda solunan her yüreğe açık kapılar akasya beyazlığında sevdanın bakir izleri şebboylar açıyor çocuksuz bahçemin üşüyen çimenlerinde ılık meltemlerine açıldı yelken kasırgadan çıkmış denizimin limanda tek yanmamış gemi seninki mavi bir merhaba bekliyor güvertesinde ısrarla dilsiz dil yanan kızıl gülün küllerinden doğuyor orkide rembetikolarda söylendi esaretim ağıtlar kulağımda çınlıyor aykırı bir düş kurdum sana yılan bakışlı fahişeler saldırdı yalnızlığıma ruhumda patlayan her çığlık ılık bir akşamüstü karanlığında bir yıldıza takıldı alaca güneşin renklerinde saklandı ateşe düşüyor gözyaşları kırık bir vazoda kırmızı bir karanfil sözlerin operadaki hayalet artık yüreğe düşmüş serseri bir aşkın şaşkın serserisi serkeş kollarda meskenimde yanan ocakta aş kalmadı azına kandığım aşk niye hiç çoğalmadı dudaklarımda inleyen ismini ayrılık sessizce çaldı bıraktığın yerde değil aşk bir minik kır çiçeği tutunmuş toprağa fırtınalar sıyırır yapraklarımı ayrılık olmadan anlaşılmıyor aşk