Bir Masal Üçlemesi-iki/ha...

"gerisi masaldı hani ya öyle demiştik…ha!" eskitmeden hislerimizin üzerimizde parlayan diriliğini başımızın üzerinde aşk uçurmak olmuştu işimiz gücümüz tir tir titretmiştik kişiliksiz kimliksiz sevişmeleri sesimiz gür…sevdamız hür pür neşeydi gönlümüz es geçmedi hayat bir kez daha sıradanlığı üzerinde her zamanki gibi ne sorgusu oldu ne de suali gelindi işte yine beklenen sona lahitlerde yazılı efsanesi bitişlerin ağır bir yük artık omuzlarımda maviydi okyanuslar almadan önce yüreği zifiri karanlık …arsız kollarına ve kırılmadan önce kanatlarımız minik adımlarla alınan yolda ıskalandı bir kelebek ömrü sevda bin gün gibi ve son ışıkları da söndü evlerin cılız sokak lambaları aydınlatırken boş…sessiz…toza bulanmış yağmur yoksunu caddeleri dönüp de bakınca çarpıp çıkılan kapının camlarına aralanmış bir perdede asılı kalan kırgın göz yaşlarının son damlası süzüldü pınarından sahibini aldatıp elinde bavul yürekte sızı içeride bırakılan koskoca bir sancı güle güle bile demeden daha ve henüz dökülmeden dilden "hoşça kal" uğultusu yankılanır oldu karanlığa örtülen kapının odalarda…çığlık çığlığa duvarlardan kaldırılan fotoğrafların izini kapamak kolay…bir elinde fırça ya göğüste bıraktığı yarası anıların acısı bir daha yaşanamayacakların gittin… gittin de bir şey var içimi kavurup yakan dudaklarıma takılmış son bir söz her neredeysen bir kulak ver bir dinle "gitmesen olmaz mıydı…ha!" amma velakin meczup geldik mecnun gidiyoruz işte böyle gerisi masal ya aşk oldu mu koynunda koyver gitsin