Giderayak

kırıntı yaşanmışlıklardan arta kalan sözcüklerin savurduğu kan kırmızı bedenler yıkık bir kalenin sarsılmaz denen gölgesinde yiten gerçek öldürdükçe öldürüyor sessizce sessizce pas tutmuş kirli bir düş sana bağlanan ritüellerin feryat figan çığlığı esrik bir türküde eprimiş bir söz nedametin isyanı yürekte sus...bitmeye çok yakınız eski bir albümde yırtık bir resmin yırtık tarafında…aşk rengarenk ebemkuşağındaki renksizlik yürekte dans eden su damlasındaki berraklığa düşen çamur yalnızlığın grisi inleyen bir şarkıcının kulakları tırmalayan sesi gün be gün hüznü almış koynuna yalnızlık kapkara bir bulut ışığı kesilmiş sevginin sessizce gün be gün giderayak öldürüyor nihavent makamında yittik...sen ve ben